5977 calorieën omzeep geholpen
Over de fietstocht van Volendam naar Maastricht heb ik al een artikel geschreven in mijn column in de Nivo. Wat er niet geschreven is zijn nog enkele ervaringen op culi- en lijngebied.
Daarnaast zijn er ook enkele opmerkelijk belevenissen onderbelicht gebleven. Mijn lieve vrouw viel bijna van haar fiets toen ze fietsend door de Bijlmer zag wat een zwarte school precies betekende. Acht klassen met donkere kinderen begeleid door donkere onderwijs krachten. Ze had dit fenomeen nog nooit gezien en van verbazing raakte ze er niet over uitgesproken. Voordat we bij onze overnachting in Wijk bij Duurstede aankwamen was ik 1514 calorieën verloren . ‘s Avonds hebben we weergaloos gegeten van gerechten die we nog niet konden als amuse. Een bitterbal met asperges en een vis salade met gerookte ganzenlever krullen. Ik had tranen in me ogen van ontroering, een waanzinnig gerecht.
De volgende dag voorbij Den Bosch afslag Boxtel kwam mijn eega door een verkeerde beweging van mij bij een snelheid van 25 kilometer per uur ten val . Deze beleving was vrij angstig. Ik zag haar zo schuiven met haar gezicht over het asfalt richting een dikke boom die niet mee zou geven. Tot stilstand gekomen bleef ze doodstil liggen. Hevig geschrokken ben ik afgestapt en heb haar geholpen door haar tegen een boom te plaatsen. Direct gekeken of ze niets had gebroken, dit was gelukkig niet het geval. Nadat ik alle kneuzingen geïnspecteerd had en het vuil uit de wonden heb proberen te wassen was er inmiddels een auto met dame omgedraaid die spontaan aan bood om te helpen.
Gelukkig had iemand wat verband bij zich. Met een kapot gezicht, een gekneusd lichaam, een bril die stuk was en een fiets waar het stuur van was verbogen gingen we richting Best naar de fietsen winkel. De fietsenmaker adviseerde ons naar Oirschot te gaan. 1453 calorieën naar de kloten en een zooitje van de gezellige stemming waar we mee weg waren gefietst. We hebben toen In de drie Cronen gegeten. Lekker, veel en snel. Daarna op een terras een Calvados bij de koffie genomen en genoten van het onweer, de bliksem en de regen. Wel erg lekker geslapen!
Mijn inmiddels 40 jaren trouwe vriendin kwam gesloopt uit bed. Aan alle kanten blauw en geschandaliseerd. Ondanks de pijn klom ze vol goeie moed weer op de fiets. Na 40 kilometer fietsen kwamen we op een terras in Hamont, België . Dit was 1028 calorieën verder. De beloning was een bed en breakfast van ongekende luxe. Villa Christina, een herenhuis uit 1685. We zullen deze naam nooit meer vergeten. Aan de overkant lag een Restaurant met dezelfde naam. Een lekker chique verwen restaurant. We gingen vroeg op pad naar een vriend, ‘de nicht in Maastricht’. Bij ontvangst hebben we een heerlijke prosecco gedronken. Daarna hebben we een afspraak gemaakt voor het preuvement in Maastricht en zijn we door gereden naar Valkenburg waar we een v.i.p. ontvangst kregen in het Valkenhof. Eerst nog even de calorieën afgetikt. Het waren 1361.
Het diner werd een tapas schotel a la Valkenhof: Gamba’s, Spareribs, Cevapcici, diverse soorten gegrild vlees en pilafrijst. We konden het niet op! Dit moet je meegemaakt hebben, alles gelardeerd met kruiken huiswijn, geweldig!
De volgende dag ontspannen door het heuvel landschap van het Limburgse land terug gefietst naar Maastricht - 253 calorieën. Daarna relaxt met de trein naar Centraal station van Amsterdam - 368 calorieën. Thuis gekomen hebben we allerlei soorten groenten gegrild die nog knapperig en geurend uit de oven kwamen. Ook hadden we wat filetlapjes van het Beemsterlant varken geprobeerd, wat ons uiterst goed is bekomen.
Dinsdag morgen heb ik mezelf gewogen en ik woog 81.3 kilo. Precies even zwaar als toen ik wegging. Mijn spreek woord van tegenwoordig is afkomstig van Maarten het Hart en luidt: ‘ik mag overal in bijten als ik er maar van kan schijten’.
De fietsrit was net een film..
