MAASTRICHT

Ooit was ik eens een paar dagen in Limburg en overnachtte ik in een logement aan de Maas. Een schitterend schouwspel speelt dan voor je ogen af. Transportschepen, plezierbootjes, pootje badende kinderen, een rivier die leeft. Ook was er een pontje waar ik opgewonden naar kon kijken. Hoeveel mensen gaan erop, hoe laat begint de pont, hoe laat stopt hij. Een van de belangrijkste vragen was toch wel: waar gaan die mensen allemaal naar toe? Verschillende keren heb ik deze vraag gesteld aan passagiers, waardoor er leuke discussies ontstonden. Een van de uitstapjes die ik toen maakte was naar Maastricht, de onvolprezen hoofdstad van Bourgondisch Limburg. Op een trieste, druilerige morgen liep ik door een mistroostig centrum. Hier werd ik getroffen door een zwart kostuum met krokodillen print. Ik wilde dit passen en kopen. Toen ik moest afrekenen had ik geen geld bij en mijn pinpas had ik ook niet bij me. Uiteraard was ik in paniek. Desondanks kreeg ik dat pak mee zonder te betalen, ik kon het later als ik weer thuis was, wel betalen via een overschrijving. In de auto ging mijn telefoon en een eerlijke Limburger had mijn portemonnee gevonden.

Van de week waren de eigenaren van de kledingwinkel op Volendam en hebben we met ze genoten van de geneugten des levens. Zoveel vertrouwen van mensen, daar wil je dan wel eens nader kennis mee maken, toch?! We hebben weer een heerlijk weekend gehad en zijn vervolgens uitgenodigd om in hun huis in de binnenstad van Maastricht te genieten van een vakantie. Heel apart om kennis te maken met zoveel gastvrijheid!

Wim Keur