SPIEGEL

Dit weekend was er een bezoek aan Burgers Zoo, een dierentuin waar alle dieren in een stal verbleven i.v.m. de kou. Na een bezoek aan de olifanten die in een hok een enorme stank produceerden, zijn we de overdekte jungle ingevlucht. Prachtige vogels, verhitte bunzings en een groot scala aan allerlei plantensoorten in een omlijsting van riviertjes en watervallen. Ook liepen we door een groot diepzee aquarium wat een bijzondere belevenis was.
‘s Avonds kwam ik terecht in een toneelstuk. Ons Pogen vierde het 65jarig bestaan in de Jozef. ‘Butter en eek’ was de naam van het stuk en die liep als een rode draad door de hele opvoering. 4 vriendinnen met een verscheidenheid aan huiselijke drukte met frequent bezoek aan een schoonheidssalon, ontmoetten daar een zalig stel nichterige nichten. Het taalgebruik waar ik mee geconfronteerd werd, zorgde ervoor dat ik van het begin tot het einde heel erg moest lachen. Het was zo grappig dat de tijd vloog. De soms absurde humor die dit toneelstuk opleverde, zijn situaties die wij allemaal gewoon in de praktijk meemaken. De Volendammer spiegel die het schrijversduo Thom van der Woude en Gré Hoogland ons voorhouden grenst m.i.z. aan het geniale. Dat het over een pakje butter gaat met wat azijn en een flinke dot peper is voor de hand liggend en eigenlijk het enige dat ik erover zeg. Als er nog kaartjes zijn, zou ik ze zeker gaan halen. Want Pé Muhren kan heel trots zijn op dit gezelschap.
Wim Keur